با پسری رو به رو هستم که خدا همه ی حرفامو بهش می رسونه

امروز شک کرده بودم دوسم داره یا نه

بهم گفت خیلی دوست دارم اینو گفتم که خیالت راحت باشه

این شازده ی من دوستاشو از دست داده واسه یه چیزه اساسی

گفت فقط خودمم و خودم

می خواستم بگم پس من چی

که خودش گفت خدا رو شکر می کنم که تو هستی

خسته بود اینو قشنگ حس کردم

مثل من خسته بودم رنج کشیده بود ولی گریه نمی کرد

مثل همیشه لبخندش رو لباش بود

ندیدمش ولی حتی از پشت تلفن هم میفهمم